_بيه بيه داداش اون سوسكيه رو ببين ادم عشق ميكنه وقتي ميپره تا خال اسمون

تلفن

بعد از کلی دوندگی واستشهاد دادن همسایه های قدیم که من بضاعت مالی برای گرفتن وکیل ندارم توانسته بودم تا مراحل پایانی طلاق پیش بروم با چه زحمتی توانسته بودم راضیش کنم تا کی باید کلفتی میکردم پول نعشه ی اقا را میدادم دختر کوچکم قول داده بود از کمیته برایم حقوق بگیرد خودش هم منشی مطب بود چندر قاز میاورد با هم میخوردیم کلفتی هم نمیرفتم خواهرم هم قول داده بود به شرط جدایی کمکم کند وپول پیش یک خانه ی خوب را به من بدهد اینطور از دست این صاحبخانه ی غر غرو هم خلاص میشدم فقط میماند که یوسف را پی نخود سیاه بفرستم ووسایلم را جمع کنم وبرای همیشه از دستش رها شوم مرتیکه ی مفنگی خجالت هم نمیکشد مثل خر جلوی چشمم دود میکند با صدای زنگ تلفن کلاف افکارم از دستم در رفت ما که کسی را نداشتیم حتمن باز دختر سارا دختر بزرگم شکمش سفت کار کرده که زنگ زده راه چاه بپرسد گفتم چی میگی سارا جان کسی گفت سلام خانم گفتم سلام گفت خانم بهاره طالبی گفتم بله گفت خانم شما در قرعه کشی بانک برنده شدید لطفن یا همین الان یا فردا با مدارک شناسایی تشریف بیارین برای تکمیل کارهای اداری گفتم حالا چی هست گفت ماشین گوشی را سریع گذاشتم به تلفن خیره شدم تمام تنم داغ شد ماشین ارزوی چند ساله ام بیچاره یک ان دیدم یوسف به صورتم اب می پاچد و می گوید باز اون دختره چی گف پس افتادی به حدیث چیزی شده خیره نگاهش کردم وهیچ نگفتم نباید می فهمید والا دیگر نمی توانستم از او طلاق بگیرم گفتم اره حدیث حلش بده میرم ببینم چه خبره به طرف کمد رفتم طوری که یوسف نفهمد دفترچه و شناسنامه ام را برداشتم یوسف به من نگاه کرد گفتم دارم پول بر میدارم گفت اگه داری به منم بده میخوام سیگار بخرم سه هزار تومن داشتم دو هزار تومن انداختم جلوش چادرم را لای دندانهایم گرفتم وبطرف بانک رفتم یاد قیافه ی شوهرم افتادم او را شبیه گرگ میدیدم حالا اگر دامادم بفهمد چه میشود دیگر نمی تواند به سارا بگوید بچه کلفت اگر بفهمدمثل هیولا برای ماشینم دندان تیز میکند میگفتند پول حلال برکت دارد باورم نمیشد فکرش را هم نمیکردم به ده هزار تومان ماشین بدهند جلوی بانک که رسیدم خشکم زد روی پرچم نوشته بود بهاره طالبی برنده یک دستگاه کمری سرم گیج رفت نشستم چند نفر نگاهی انداختند ورفتند نمیدانستم چقدر اما فکر کنم پول یک خانه میشد وقتی شناسنامه را روی میز گذاشتم هر لحظه منتظر بودم بگوید اشتباه شده ماشین برای شما نیست اما نگفت بعد از برسی مدارک کارت دعوتی بدستم داد وگفت طی مراسمی به شما تحویل داده خواهد شد احساس غرور میکردم اما شوهرم به هیچ عنوان نباید میفهمید از رئیس بانک خواهش کردم پرچم را باز کند دلیلش را پرسید گفتم شوهرم بدش میاید گفت خانم مردم باید بفهمند تا در بانک سرمایه گذاری کنند ترسیدم اصرار کنم ماشین را به من ندهند شب ساعت یک از خواب بیدار شدم یاد پرچم افتادم بی سر وصدااز حیاط فرچه ی دسته بلند را برداشتم وبه طرف بانک رفتم سر فرچه را به پرچم گیر دادم وکشیدم پایین پرچم کنده شد اما ناگهان دزدگیرهای بانک به صدا در امد از دور صدای ماشینهای پلیس میامد سریع به کوچه ی خلوتی پناه بردم وخودم را به خانه رساندم

الو

الو بفرمایید

سلام منم اختر خانم زهرا

سلام زهرا جان خوبی خاله

به لطف شما والا غرض از مزاحمت ایران دختر خالتون از دهات زنگ زده بود شماره ی شما رو میخواست بهش دادم می گفت پسرم افتاده زندون تنها شدم می گفت مادر شما بره دهات تا تنها نباشن

تو چقدر ساده ای زهرا به من زنگ زد منم اول دلم سوخت به داداشم زنگ زدم گفتم مامان رو بفرستیم گناه داره تنها مونده داداشم گفت ساده نباش اولا اون گرگه از هیچ کس نمی ترسه دومن از کی تا حالا خاله شناس شده از اون موقع گاهی راهمون به خونه ی خاله می افتاد کلی غر غر می کرد حالا چی شده یاد خالش افتاده

عجب

خلاصه زهرا جون خودت که در جریان هستی اون از اینکه چند تا شوهر کرد دو تا بچه پس انداخت وبرگشت بیچاره خالم و شوهرخالم که با اون فلا کت مردن داداششم که معتاد بود ومرد حالا بچه هاش بزرگ شدن اومدن ارثشون رو می خوان وقتی به من زنگ زد می گفت بلیط هواپیما بگیر شبونه خاله رو بفرست صد هزار تومنم بشه من پولشو میدم دلم راضی نشد زنگ زدم به بچه ی داداشش میدونی چی گفت

چی گفت

شاخ دراوردم میگفت دختر خاله من رفتم ازش شکایت کردم ارث بابامو میخوام اومده دادگاه میگه هنوز مادر من نمرده من به اینا ارث بدم گفتن کو مادرت میخواسته خاله رو به جای مادرش ببره دادگاه میدونی که مامانم خیلی شبیه خاله بیچارمه

اختر خانم مگه شناسنامه ی خالت رو باطل نکردن

نه بابا تو دهات این چیزا نیست هر کی بمیره شبونه ته دهات چالش میکنن

واقعن که اختر خانم من وتو خیلی ساده ایم مغزم سوت کشید

اره خاله

اختر خانم کار نداری دیگه مزاحم نمی شم

خداحافظ خاله خداحافظ

به هوایم عطر اغاز پراکنده شده

ای نسیم غزل از کوچه ی ما گذر بکن

دل به الهام دراین سپیده اماده شده

با سرعت رفتم جلوی اینه کمی کرم ضد افتاب مالیدم روسریام را مرتب کردم زنگ در خانه به صدا درامد وای گیه این وقت روز الان کلاسم دیر میشه بطرف ایفون رفتم غیر قابل باور بود خودم بودم کمی نگاهش کردم اضطراب داشت انگار این پا وان پا میکرد چند بار زنگ زد ومن در جا خشکیده نگاهش میکردم خواست برود که دگمه ی ایفون را زدم سرش را انداخت پایین و وارد شد صدای پاهایش که از پله ها دوان دوان بالا می امد ضربه های قلبم را محکمتر میکرد جلوی در اپارتمان رسید زنگ زد لحظه ای تردید کردم گفت در را باز کن میدانم در خانه ای همزاد بی اختیار به طرف در رفتم در را باز کردم چشم درچشم اول سیر به همدیگر نگاه کردیم گفت تعارف نمی کنی تو بیا یم گفتم بفر مایید به طرف راحتی رفت و روی ان ولو شد از روی ناچاری به اشپزخانه پناه بردم ونفس عمیق داخل سینه ام را بیرون دادم با سبد میوه به داخل سالن امدم گفت :تعجب کردی

گفتم:خب خیلی

گفت:اما تعجب من تموم شده من خیلی وقته تو رو تحت نظر دارم اول فکر کردم با هم دو قلو هستیم اما بعد از کلی تحقیق متوجه شدم اصلاوتحت هیچ شرایطی پرمون به هم نخورده تلفن زنگ زد

محسن بود گفت چرا نیومدی گفتم بعد زنگ بزن بهت میگم  همزادم گفت محسن بود گفتم از کجا فهمیدی  گفتم که دربارت کلی تحقیق کردم دیگر داشتم دیوانه میشدم کی از وجود من با خبر شدی

حقیقتش من در روستایی در شمال زندگی میکنم یکروز که برای خرید به شهر رفتم یکی به من نگاه کرد دستش را برد بالا وگفت سلام زهرا          امدم نزدیک وگفتم اسم من زهرا نیست وشما را نمیشناسم باورش نشد گفت خجالت بکش زهرا دیگه خال روی چونه ات  را که نمی توانی انکار کنی                        ادرس تو را از او گرفتم تا امسال که دانشگاهدر تهران قبول شدم     حالا یک چای بیار با هم بخوریم

دربارهی همزاد زیاد شنیده بودم اما راستش دیدنش صفای دیگری داشت ÷درم دکترای علم ژنتیک داشت موضوع را که به او گفتم  پرسید مال کدام روستا است   گفتم حسین اباد گفت عجب دستش را روی چانه اش گذاشت و سرش را اهسته تکان داد     گفتم پدر نکنه خواهر دو قلوی منه گفت نه غیر ممکنه  اما این را بدانی بد نیست که نطفه تو زیر درخت بزرگی در حسین اباد بسته شده وقتی که در جوانی با مادرت به شمال رفته بودیم    به خوابگاه همزاد زنگ زدم وموضوع را با او در میان گذاشتم جالب بود با سماجتهای او مادرش مه به او گفته بود که زیر درخت چناربالای تپه با پدرش او را پس انداخته اند